Home
|
Fotoalbum
|
Videoalbum
|
Stats
|
Beheer
|
Weblog Frontpage
|
Borsatoweblog maken?
|
Help
|
Borsato.nl
|
Login
|
 Fijn dat je even komt kijken over de grens!Ik ben getrouwd met JAN, heb 2 kinderen, Gilles van 17 en Cedric van 14.Wil je niks missen, meld je gerust aan bij de e-mailalert! Laat je een berichtje achter, altijd leuk!       klik hier op   
   Het leven is kort!Breek de regels! Vergeef snel!Kus langzaam! Wees trouw, lach uitgelaten... en heb NOOIT spijt van iets wat je deed lachen. Hier kun je me een berichtje sturen   ik spreek je aan in duidelijke taal, geen beeldspraak of 'n lang verhaal. Je houdt van cijfers en korte zinnen zo kan je je dag beginnen. Thuis heb je je eigen plek waar je je dikwijls in terugtrekt, soms is alles rondom je chaotisch maar in bed voel je je fantastisch. Je wordt vlug boos als je verliest of je je vergist maar je weet dat dat niet erg is. Toch is het moeilijk toe te geven dat je met je beperkingen moet leven.  Een knuffel is zo fijn, een knuffel voelt zo goed. een knuffel omdat het mag, niet omdat het moet. Een knuffel geeft je warmte, van twee armen om je heen. Even iets met z'n tweetjes, even niet alleen... Een knuffel kost je niets, ja, een minuutje van je tijd maar het geeft je zoveel kracht om weer door te gaan in de strijd.
 
alice71,
alina,
amber,
anja,
ann-tje,
annemieke,
ansiiejh,
anyeya,
arnhemsemeisjes,
astrid,
astrid3004,
astrid66,
baygerda,
bianca-vk,
borsatofan,
carina-john,
cindy-liefdewint,
elja,
ellen,
erica,
ericentamara,
fan,
fanclub,
francien,
gerdje,
hedwig-ellen,
helene,
hellenv,
hetengeltje,
hopje,
iefj,
ilovemarco,
jacqueline67,
jadjor,
jan,
jeanine,
jeanne-fanvanmarco,
karinbadenhop,
kevin1998,
kleine-lindie,
leonie85,
leontinevanleeuwen,
lia,
lin-mar,
marco,
marianne,
marielle19,
marina,
marjoleinhiekoop,
marjon,
marl1,
marliesdebruijn,
mir,
miriam,
moderators,
nathalie,
nensie,
peetj,
peggyron,
petravranken,
pringlesman,
priscilla,
purple,
regine,
renske,
ria,
riannebeck,
roodpetje,
sabinekramer,
sandy,
shirley,
sinds1971,
tannie,
wijnand,
wilma,
xang,
yvonnekerssensdewaarheid
nr. 4!
  Ok, ok, ik ben blij te lezen dat ik nr.4 ben bij Marco's favorieten deze week al heb ik er vrees ik geen enkele verdienste aan. Ik verwaarloos mijn weblog de laatste tijd en daar moet maar eens verandering in komen! Geen excuses behalve dat ik op Facebook ook veel borsatievriendjes heb en ik daar veel op post. Als je me als vriendje wil klik gerust op het FB icoontje hieronder, altijd leuk! Voor hier wil ik een nieuwe layout en ook mijn foto's moeten dringend worden geupdate maar dat is voor later! Nu toch al een mooi begin, niet ?     Daar word je stil van...
De meesten zullen het al gehoord hebben op het nieuws, gisteravond is er een bus schoolkinderen verongelukt in Zwitserland die op de terugweg waren van een skivakantie.
22 kinderen die het leven gelaten hebben 6 volwassenen leerkrachten/begeleiders. 1 daarvan is een Eeklonaar, hij was begeleider op de skiklas. Nu, ik ken hem zelf persoonlijk niet maar ik leef uiteraard mee met alle familie en vrienden van de slachtoffers. Hierbij een kleine bedenking...(Het komt niet van mezelf, gelezen op FB) Ik had je nog zoveel te vertellen, ik mis je. Hoe moet het voelen om het verhaal van je kind nooit te kunnen horen, een wezentje ,uit je eigen hart en bloed geboren….. waarschijnlijk, zoveel moois aan mama en papa te vertellen, een week op de tanden gebeten, om niets door te bellen! Alleen verlangend naar vandaag, om alles te vertellen in geuren en kleuren, ... niet wetend, dat dit tragische ongeval kon gebeuren. Dit slaat als een bom, een krater in het hart van zovele mensen…. niemand wil je dit enorme verdriet toewensen…. Steunbetuigingen, één minuut stilte, de Koning op bezoek…. allemaal héél mooi…maar de ouders blijven zitten met hun immens verdriet…ergens in een hoek! Hoeveel huisjes waren misschien niet versiert….met WELKOM THUIS lieve schat, of nog een verrassing, die de mama niet vergat. Alles laat nu alleen een grote leegte in hun leven, hun leven, dat ze ook aan de kinderen hadden gegeven! Iedereen, van hier en ver hier buiten, vragen zich af…hoe het kon, dat deze kinderen hun dromen smolten als sneeuw voor de zon? Alle tranen, gaan nooit de pijn in de harten van de ouders kunnen beschrijven, omdat zij, met zovele vragen achter blijven. Je kind nooit meer kunnen knuffelen…of slaap lekker. .tot morgen...of goeiedag, sterkte voor al die mama’s en papa’s……herinner jullie…de kinderen hun warme lach R.I.P. kleine engeltjes  Gilles vertrekt volgende week naar Parijs met school, daar denk je wel aan natuurlijk... Ik kan het nog!
Tenminste dat denk ik toch : Ik kan het nog, een logje maken!
Ik denk al langer : ik moet echt nog eens gaan loggen maar dan vergeet ik het of heb er de tijd niet voor.Niet dat ik spectaculair nieuws te melden heb. Alles gaat hier z'n gewone gangetje, druk op het werk, kids op school.Gilles viert volgende week zijn '100 dagen'.De zogenaamde laatste dagen voor de middelbare schooltijd voorbij is. Dat betekent dat hij in september verder gaat studeren, niet op kot (gelukkig maar(stt)) maar het zal voor beide een hele aanpassing zijn. Dit jaar hebben Jan en ik ook iets te vieren maar dat is voor later. Voor nu hoop ik dat de vrieskoude vlug afneemt want het heeft lang genoeg geduurd! Tot snel! |
|||
RSS Weblog
Techniek & Webdesign : Qball Internet BV
Marco Borsato - Borsato.nl